خطبه ۵۳و۵۲ نهج البلاغه
«ثُمَّ عُمِّرْتُمْ فِي الدُّنْیَا، مَا الدُّنْیَا بَاقِیَةٌ،»۲۶
سپس به اندازه بقای دنیا عمر کنید،
«مَا جَزَتْ أَعْمَالُکُمْ عَنْكُمْ»۲۷
باز هم کارکردهای خوب شما
«وَ لَوْ لَمْ تُبْقُوا شَیْئاً مِنْ جُهْدِکُمْ»۲۸
هر چند از هیچ کوششی دریغ نکنید.
«أَنْعُمَهُ عَلَيْكُمُ الْعِظَامَ،»۲۹
با نعمت های عظیمی که به شما داده،
«وَ هُدَاهُ إِيَّاكُمْ لِلْإِیمَانِ.»۳۰
و با هدایتی که جهت برخورداری از ایمان به شما مرحمت فرموده برابری نخواهد داشت.
وَ مِنهـا
و قسمتی از این خطبه
فى ذِكْرِ يَوْمِ النَّحْرِ وَ صِفَةِ الْأُضْحِيَّةِ
در باره عید قربـان و مشخّصه قربانی اسـت
خطبه ۵۳ نهج البلاغه
صفة الأضحيّة الكاملة
«وَ مِنْ تَمَامِ الْأُضْحِیَةِ اسْتِشْرَافُ أُذُنِهَا،» [۲]۳۱
از تمامیت قربانی کامل بودن گوش
«وَ سَلاَمَةُ عَیْنِهَا،»۳۲
و سلامت چشم آن است.
«فَإِذَا سَلِمَتِ الْأُذُنُ وَ الْعَیْنُ »۳۳
بنابراین اگر گوش و چشمش سالم باشد
«سَلِمَتِ الْأُضْحِیَةُ وَ تَمَّتْ،»۳۴
قربانی سالم و کامل است
«وَ لَوْ کَانَتْ عَضْبَاءَ الْقَرْنِ »۳۵
هر چند شاخش شکسته باشد
«تَجُرُّ رِجْلَهَا إِلَى الْمَنْسَکِ.»۳۶
و پایش را به محل قربانی بکشد.
أَقول: وَ الْمَنْسَـكُ هُنَـا الْمَـذْبَـحُ.
میگویم: «مَنسک» در اینجا به معنای قربانگاه است.
۱. ↑ در بعضی نسخ «وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ» آمده است.
۲. ↑ در بعضی نسخ «وَ مِنْ کَمَالِ الْأُضْحِیَةِ ...» آمده است.
بسم الله الرحمن الرحیم