نامه ۶۴ نهج البلاغه
«وَ طَلَبْتَ أَمْراً لَسْتَ مِنْ أَهْلِهِ»۲۶
و امری را خواستی که نه اهلش هستی
«وَ لاَ فِي مَعْدِنِهِ،»۲۷
و نه در معدنش قرار داری;
«فَمَا أَبْعَدَ قَوْلَکَ مِنْ فِعْلِکَ!!»۲۸
چه اندازه گفتارت از عملت دور است،
«وَ قَرِیبٌ مَا أَشْبَهْتَ مِنْ أَعْمَام وَ أَخْوَال!»۲۹
چه زود شبیه عموها و دایی هایت شدی
«حَمَلَتْهُمُ الشَّقَاوَةُ، وَ تَمَنِّی الْبَاطِلِ، عَلَى الْجُحُودِ بِمُحَمَّد (صَلَّیاللّهُعَلَیْهِوآلِهِ)»۳۰
که شقاوت و آرزوهای باطل آنان را به انکار محمّد (صلّیاللّهعلیهوآله) واداشت،
«فَصُرِعُوا مَصَارِعَهُمْ حَيْثُ عَلِمْتَ،»۳۱
همان گونه که می دانی با او جنگیدند تا به خاک و خون درافتادند،
«لَمْ یَدْفَعُوا عَظِیماً،»۳۲
نه از حادثه عظیمی به نفع خود دفاع کردند،
«وَ لَمْ یَمْنَعُوا حَرِیماً، بِوَقْعِ سُیُوف مَا خَلاَ مِنْهَا الْوَغَی، وَ لَمْ تُمَاشِهَا الْهُوَیْنَی.»۳۳
و نه حریمی را در برابر شمشیرهایی که میدان نبرد از آن خالی نیست و با سهل انگاری سازگاری ندارد حمایت نمودند.
«وَ قَدْ أَکْثَرْتَ فِي قَتَلَةِ عُثَْمانَ،»۳۴
درباره کشندگان عثمان زیاد از اندازه سخن گفتی،
«فَادْخُلْ فِيَما دَخَلَ فِيهِ النَّاسُ،»۳۵
بیا مانند دیگران از من اطاعت کن،
«ثُمَّ حَاکِمِ الْقَوْمَ إِلَيَّ،»۳۶
سپس آنان را نزد من به محاکمه کشان،
«أَحْمِلْکَ وَ إِيَّاهُمْ عَلَى کِتَابِ اللهِ تَعَالی;»۳۷
تا بین تو و ایشان به کتاب خدا داوری کنم.
«وَ أَمَّا تِلْكَ الَّتِي تُرِیدُ فَإِنَّهَا خُدْعَةُ الصَّبِیِّ عَنِ اللَّبَنِ فِي أَوَّلِ الْفِصَالِ،»۳۸
ولی آنچه تو می خواهی به مانند گول زدن طفل در ابتدای بازگرفتن او از شـیر اسـت.
«وَ السَّلاَمُ لاَِهْلِهِ.»۳۹
سـلام بـر اهلـش.
(۱) در بعضی نسخ «حِزْباً» آمده است.
بسم الله الرحمن الرحیم